حرفهای دومین زمستان زندگیه محمدعلی

الان که یک سال ونه ماه و بیست ودو روز از زندگی محمد علی میگذره واون داره دومین زمستان عمرشو میگذرونو شکر خدا حال وهوای خوبی داره،ازنظر جسمی رشدش خوبه وخدارو شکر سالمه،هرچند هنوز  همه ی دندوناشودرنیاورده اماتقریبا تمام کلمات رو می گه اما بعضیا رو پس وپیش،مثلا: پیشی رو میگه پیجی/محکوم رومیگه محتوم/ زن عمو رومیگه زمنو  خلاصه که بعضی وقتا نیاز به مترجم داره.
از کارای دیگه ایی که این روزا میکنه اینه که اهنگ عروسک موزیکالشو میزنه ودورتادور خونه میچرخه ومیخنده واخرش سرش گیج میره ومی افته.راستی محمدعلی محرم امسال سینه زدنو یاد گرفته وحتی خودش نوحه می خونه. همین هفته محمد علی برامون وضو گرفت البته متوجه شدم که نمازم بلده ،تا قبل ازاین فقط سرشورومهر به حالت سجده می ذاشت اما الان به ترتیب اول تکبیر میگه بعد قرائت بعد رکوع وبعدهم سجده، حتی گل قشنگ من یه دونه رکوع میره ودوتاسجده. من که خیلی از علاقه ای که محمدعلی به نماز داره خوشحالم وبراش دعا می کنم که همیشه مشتاق طاعت وعبادت پروردگار بی همتا باشه.
پسر گل من تا دو ماه و هشت روز دیگه دوسالش کامل میشه وواردسال سوم زندگیش میشه این سال همراه تجربه های نو شروع میشه،که اولین اون پیدا کردن استقلال بیشتر از مامانه در واقع وقتی بچه از شیر مادرگرفته میشه اولین مرحله ی استقلال رو تجربه می کنه.امیدوارم پسر عزیزم این مرحله رو راحت پشت سر بذاره،حتما اگر خدا عمر بده سال اینده در مورد این مرحله می نویسم...